M.I.

Meervoudige intelligentie

Zoals bij velen bekend werken we op De Oranjerie aan de hand van de theorie van Meervoudige Intelligentie, kort gezegd M.I. Klinkt goed, maar wat houdt dat nu eigenlijk in?

M.I. staat voor de theorie dat elk kind eigen talenten heeft buiten het "gewone" IQ; je kunt dus niet alleen spreken van "meer of minder intelligent". De grondlegger hiervan, Howard Gardner, spreekt van intelligenties omdat hij vindt dat er meerdere manieren zijn om intelligent te zijn. Bijvoorbeeld: In een mondelinge uitleg van de rekenles zit een leerling de hele tijd naar buiten te kijken. Daar ziet hij diverse vogels in het gras wormen pikken. Een andere leerling tekent allerlei poppetjes in zijn schrift, terwijl zijn vriendje zachtjes neuriet.
Dit is voor kinderen, ouders en leraren een bekend beeld. De één heeft beelden nodig om het te begrijpen, de ander heeft aan taal voldoende. Weer een ander kind leert het makkelijkst met behulp van muziek. Kortom; elk kind is anders en leert op een andere manier!

We onderscheiden hierin de volgende intelligenties:

taalknap
rekenknap
beeldknap
mensknap
zelfknap
muziekknap
natuurknap
beweegknap.

Op scholen staan met name taal en rekenen centraal. Om alle kinderen aan te spreken en zoveel mogelijk te laten leren maken we op De Oranjerie gebruik van verschillende manieren van werken op de leerstof eigen te maken. De tafels worden bijvoorbeeld verwerkt in een lied, de letters worden aangeleerd met behulp van gebaren of een tekst wordt besproken in het tafelgroepje/team.
Op deze manier willen we de kinderen laten leren met behulp van hun sterke intelligentie! 

Daarnaast gebruiken we M.I. ook om de sociale omgang in de klas te verbeteren. Immers, hoe veiliger kinderen zich voelen op school, hoe hoger hun leerprestaties.

Voor vragen en/of opmerkingen kunt u altijd terecht bij de M.I.-coördinatoren Mariska van Dijk en Froukje Guldenmundt.